koniec upalnego lata i roladki z bakłażana

                                        "Impresje upalnego lata" (malowanka - wyklejanka)

 Jeszcze trochę lata wprawdzie zostało, ale upałów chyba już nie będzie. Wrzesień to dla mnie - jako zodiakalnej panny - najlepszy miesiąc, więc cieszę się że jest. Tym razem trochę abstrakcji. Ja już tak mam, uwielbiam skrajności: abstrakcyjną grę kolorów i kształtów oraz naturalizm z drobiazgowym odzwierciedleniem szczegółów. Raz tak, raz siak. I dobrze mi z tym.
Wczoraj był szczególny dzień, więc na kolację, którą uświetniali goście - Marynia i Bronek, starałam się przygotować coś pysznego. Padło na roladki z mojego ukochanego bakłażana.

Roladki z bakłażana z  kozim twarożkiem

 Potrzebny będzie bakłażan lub jego wielokrotność, warto wybierać raczej małe i proste sztuki.

 Nadzienie z twarożku z mleka koziego lub krowiego. Ja akurat miałam trochę mleka koziego,
więc zmieszałam z krowim, aby było więcej, zakwasiłam i uwarzyłam twarożek. Utarłam go potem z dwoma ząbkami posiekanego czosnku i wymieszałam z przyprawami: solą, majerankiem, pieprzem.

Bakłażan pokroiłam wzdłuż na kawałki o grubości ok.1 cm i zgrilowałam na patelni. Plastry warto wcześniej pozbawić goryczki, typowej dla bakłażana, poprzez "spocenie": posypujemy solą, czekamy aż się spocą, wycieramy  ręcznikiem papierowym i smażymy lub grilujemy. Grilowanie jest lepsze,
bo bakłażan szaleńczo pochłania olej i robi się tłusty.
Zgrilowane plastry bakłażana posmarowałam nadzieniem, przełożyłam listkami bazylii, zwinęłam
w ruloniki:

Świetnie się komponują  z szampanem, co może potwierdzić Marynia, która zjadła ich kilka, chociaż wcześniej się zastrzegała, że jest po obfitym obiedzie i nic jeść nie będzie:)

Święta Krystyna i placki ziemniaczane z cebulowym chutney'em

Święta Krystyna Mirabilis

"Urodziła się w roku 1150 w Brusthem w Belgii. Wcześnie osierocona i wychowywana przez starsze siostry. Mając 21 lat przeżyła klika ataków padaczki. W czasie jednego z nich stwierdzono, że zmarła. Podczas mszy pogrzebowej nagle usiadła w trumnie. Następnie ku zdziwieniu obecnych lewitowała pod sam sufit i tam zawisła na oczach wszystkich. Później osiadła na ołtarzu. Ludzie uciekli z kościoła, zostały przy niej tylko jej siostry. Powstała z martwych i opowiadała o swoich przeżyciach, o wędrówce w zaświaty. Twierdziła, że wróciła na Ziemię aby modlić się za cierpiące dusze czyśćcowe. Wielokrotnie lewitowała ponad drzewa, domy, skały aby uniknąć kontaktu z innymi ludźmi z powodu ich zapachów. Mówiła, że ich grzechy są pełne odoru. Mogła spać na skale, na drzewie, w lodowatej wodzie i w ogniu. W kościele w rodzinnej miejscowości Brusthem, Krystyna przyjęła habit. Zmarła w 1224 r. u sióstr benedyktynek św. Katarzyny w Sint-Truiden. Świadkowie obecni podczas śmierci zeznali, że umierała w białym stroju, tym samym, który przyjęła podczas obłóczyn. Po zaśnięciu aniołowie unieśli ją do nieba. Jej doczesne szczątki zostały wystawione do czci publicznej w 1249 roku. Od tego czasu Kościół obchodzi jej wspomnienie w dniu 24 lipca.
Życie św. Krystyny Mirabilis jako pierwszy opisał znający ją osobiście biskup Jakub z Vitry i Tomasz z Cantimpre. Pisał o niej również ks. Piotr Skarga w "Żywotach Świętych".
Krystyna Mirabilis do dzisiejszych czasów pozostaje tajemnicą. Jej osobą zajmowało się wielu badaczy chrześcijaństwa i świata nauki. Przez wszystkie wieki do dziś inspiruje wielu artystów.
Święta Krystyna Mistyczka Mirabilis, jest patronką: obłąkanych, lunatyków, osób ze schorzeniami mentalnymi, również psychiatrów i terapeutów zajmującymi się tymi grupami chorych. Uważana jest również za patronkę grzeszników, wstawia się również skutecznie w chorobach zakaźnych oraz zarazach, które atakują bydło. Wierni proszą ją często o dobrą śmierć, chętnie pomaga też w sytuacjach beznadziejnych." http://www.fronda.pl/forum/24-lipca-swieta-krystyna,13171.html

Jest też natchnieniem dla artystów, posłuchajcie piosenki:



http://www.youtube.com/watch?v=dJ86DlemOWQ
Nick Cave o Mirabilis - Christina The Astonishing
z albumu "Henry's Dream" - 1992

Święta Krycha siedzi na drzewie, a ja smażę placki ziemniaczane. Miałam na nie apetyt od niedzieli, odkąd na spacerze wpadł mi w nozdrza zapach z nadmorskiej smażalni - trochę grzeszny zapach, bo kuszący do obżarstwa. Wiadomo, że placki uzależniają.
Smakosze owych placków dzielą się na tych, którzy jadają je na słodko, posypane cukrem, polane śmietaną, ozdobione konfiturą i na tych, którzy wolą je w wersji wytrawnej.
Jestem zwolenniczką tej drugiej opcji, bo nijak mi nie pasują ziemniaki na słodko.
Tym razem dla dopełnienia pyszności wymyśliłam specjalny chutney :

- trzy młode cebule
- garść suszonych żurawin
- ocet balsamiczny
- chili w proszku lub w postaci małej papryczki
- młode pędy majeranku z doniczki (lub z ogródka)
- łyżka masła (najlepiej sklarowanego)
- trochę wody
- sól
Cebule pokroiłam w półplasterki, dodałam sparzone żurawiny, lekko podsmażyłam, a potem dusiłam  skrapiając wodą, przez cały czas smażenia placków. oczywiście ocet i przyprawy - do smaku.
Placki z tym chutney'em  okazały się przepyszne.

Prosta kuchnia - czysty smak.

wszyscy święci i kapuściane leczo

Lato tego roku jest w moim domu opanowane przez świętych męczenników pańskich i dania z kapusty, cukinii, papryki. Malowanie, czy raczej pisanie ikon wymaga czasu i skupienia, więc w mojej kuchni samo się gotuje, przy minimalistycznym wkładzie roboczym i prostym wsadzie surowcowym.
A więc dziś leczo z kapusty plus ćwiartki z kurczaka smażone na patelni.
Proste i tanie jedzonko, skrzyżowanie kuchni polskiej z bałkańską.

Produkty:
- główka młodej kapusty (w sierpniu dość pokaźna głowa)
- jedna cebula
- jedna papryka czerwona
- dwa pomidory
- kilka śliwek
- natka pietruszki
- łyżeczka kminku
- przyprawa typu vegeta, papryka ostra, pieprz, chili do smaku
- dwie ćwiartki kurczaka
- dwa ziemniaki
- olej

Poszatkowana kapusta wędruje do garnka i dusi się podlana małą ilością wody lub rosołu z kostki
(u mnie - wywarem pozostałym z gotowania boczku wędzonego, bo był). Pomidory pokrojone w ćwiartki, papryka w kawałki, śliwki przepołowione i wszystko siup do kapuchy! Przyprawiam kminkiem, vegetą, papryką ostrą, pod koniec duszenia dodaję posiekaną natkę. Lepszy byłby koperek, ale nie mam.



Obok kapusty smażą się ćwiartki z kurczaka natarte wcześniej vegetą i papryką. Dorzuciłam pokrojone w ćwiartki ziemniaki, aby się upiekły w tłuszczu. Patelnia jest solidna, żeliwna, więc po przykryciu całości i uregulowaniu płomyka gazu pod garami, wracam do pisania ikon.




Oto efekt gotowania:

A oto efekt pisania:

Św. Małgorzata jest patronką Antiochii, Nowego Sącza i Tucholi oraz płodności i urodzaju, a także rolników, dziewcząt, noworodków, mamek, kobiet ciężarnych, położnic i żon. Wzywana jest
w wypadku trudnego porodu, chorób wzroku i ran, również w czasie ognia i burzy.
Żyła za czasów panowania cesarza Dioklecjana, kiedy miały miejsce okrutne prześladowania chrześcijan. Była córką pogańskiego kapłana, po śmierci matki opiekunka nawróciła ją na na chrześcijaństwo.  Nie podobało się to jej ojcu, który starał się surowym postępowaniem przymusić
córkę do porzucenia wiary. Zakochał się w niej rzymski namiestnik, ale św. Małgorzata nie chciała go poślubić, odpowiadając, że jej serce należy do Chrystusa. Uwięziono ją i poddano wymyślnym torturom, lecz dzięki mocy miłości do Boga Małgorzata nie czuła bólu, a rany cudownie się goiły.
W końcu mieczem ścięto jej głowę.
Gdy była więziona, ukazał się jej szatan w postaci smoka piekielnego. Św. Małgorzata  nie przestraszyła się bestii, ujarzmiła ją znakiem krzyża i postawiła stopę na jej karku.