Lato tego roku jest w moim domu opanowane przez świętych męczenników pańskich i dania z kapusty, cukinii, papryki. Malowanie, czy raczej pisanie ikon wymaga czasu i skupienia, więc w mojej kuchni samo się gotuje, przy minimalistycznym wkładzie roboczym i prostym wsadzie surowcowym.
A więc dziś leczo z kapusty plus ćwiartki z kurczaka smażone na patelni.
Proste i tanie jedzonko, skrzyżowanie kuchni polskiej z bałkańską.
Produkty:
- główka młodej kapusty (w sierpniu dość pokaźna głowa)
- jedna cebula
- jedna papryka czerwona
- dwa pomidory
- kilka śliwek
- natka pietruszki
- łyżeczka kminku
- przyprawa typu vegeta, papryka ostra, pieprz, chili do smaku
- dwie ćwiartki kurczaka
- dwa ziemniaki
- olej
Poszatkowana kapusta wędruje do garnka i dusi się podlana małą ilością wody lub rosołu z kostki
(u mnie - wywarem pozostałym z gotowania boczku wędzonego, bo był). Pomidory pokrojone w ćwiartki, papryka w kawałki, śliwki przepołowione i wszystko siup do kapuchy! Przyprawiam kminkiem, vegetą, papryką ostrą, pod koniec duszenia dodaję posiekaną natkę. Lepszy byłby koperek, ale nie mam.
Obok kapusty smażą się ćwiartki z kurczaka natarte wcześniej vegetą i papryką. Dorzuciłam pokrojone w ćwiartki ziemniaki, aby się upiekły w tłuszczu. Patelnia jest solidna, żeliwna, więc po przykryciu całości i uregulowaniu płomyka gazu pod garami, wracam do pisania ikon.
Oto efekt gotowania:
A oto efekt pisania:
Św. Małgorzata jest patronką Antiochii, Nowego Sącza i Tucholi oraz płodności i urodzaju, a także rolników, dziewcząt, noworodków, mamek, kobiet ciężarnych, położnic i żon. Wzywana jest
w wypadku trudnego porodu, chorób wzroku i ran, również w czasie ognia i burzy.
Żyła za czasów panowania cesarza Dioklecjana, kiedy miały miejsce okrutne prześladowania chrześcijan. Była córką pogańskiego kapłana, po śmierci matki opiekunka nawróciła ją na na chrześcijaństwo. Nie podobało się to jej ojcu, który starał się surowym postępowaniem przymusić
córkę do porzucenia wiary. Zakochał się w niej rzymski namiestnik, ale św. Małgorzata nie chciała go poślubić, odpowiadając, że jej serce należy do Chrystusa. Uwięziono ją i poddano wymyślnym torturom, lecz dzięki mocy miłości do Boga Małgorzata nie czuła bólu, a rany cudownie się goiły.
W końcu mieczem ścięto jej głowę.
Gdy była więziona, ukazał się jej szatan w postaci smoka piekielnego. Św. Małgorzata nie przestraszyła się bestii, ujarzmiła ją znakiem krzyża i postawiła stopę na jej karku.





Witam, Ciociu w blogosferze :)
OdpowiedzUsuńCześć, kochanie!
OdpowiedzUsuńZachęciłaś mnie swoim blogiem i próbuję połączyć przyjemne z pożytecznym :)