środa, 14 sierpnia 2013

Święta Krystyna i placki ziemniaczane z cebulowym chutney'em


Święta Krystyna Mirabilis

"Urodziła się w roku 1150 w Brusthem w Belgii. Wcześnie osierocona i wychowywana przez starsze siostry. Mając 21 lat przeżyła klika ataków padaczki. W czasie jednego z nich stwierdzono, że zmarła. Podczas mszy pogrzebowej nagle usiadła w trumnie. Następnie ku zdziwieniu obecnych lewitowała pod sam sufit i tam zawisła na oczach wszystkich. Później osiadła na ołtarzu. Ludzie uciekli z kościoła, zostały przy niej tylko jej siostry. Powstała z martwych i opowiadała o swoich przeżyciach, o wędrówce w zaświaty. Twierdziła, że wróciła na Ziemię aby modlić się za cierpiące dusze czyśćcowe. Wielokrotnie lewitowała ponad drzewa, domy, skały aby uniknąć kontaktu z innymi ludźmi z powodu ich zapachów. Mówiła, że ich grzechy są pełne odoru. Mogła spać na skale, na drzewie, w lodowatej wodzie i w ogniu. W kościele w rodzinnej miejscowości Brusthem, Krystyna przyjęła habit. Zmarła w 1224 r. u sióstr benedyktynek św. Katarzyny w Sint-Truiden. Świadkowie obecni podczas śmierci zeznali, że umierała w białym stroju, tym samym, który przyjęła podczas obłóczyn. Po zaśnięciu aniołowie unieśli ją do nieba. Jej doczesne szczątki zostały wystawione do czci publicznej w 1249 roku. Od tego czasu Kościół obchodzi jej wspomnienie w dniu 24 lipca.
Życie św. Krystyny Mirabilis jako pierwszy opisał znający ją osobiście biskup Jakub z Vitry i Tomasz z Cantimpre. Pisał o niej również ks. Piotr Skarga w "Żywotach Świętych".
Krystyna Mirabilis do dzisiejszych czasów pozostaje tajemnicą. Jej osobą zajmowało się wielu badaczy chrześcijaństwa i świata nauki. Przez wszystkie wieki do dziś inspiruje wielu artystów.
Święta Krystyna Mistyczka Mirabilis, jest patronką: obłąkanych, lunatyków, osób ze schorzeniami mentalnymi, również psychiatrów i terapeutów zajmującymi się tymi grupami chorych. Uważana jest również za patronkę grzeszników, wstawia się również skutecznie w chorobach zakaźnych oraz zarazach, które atakują bydło. Wierni proszą ją często o dobrą śmierć, chętnie pomaga też w sytuacjach beznadziejnych." http://www.fronda.pl/forum/24-lipca-swieta-krystyna,13171.html

Jest też natchnieniem dla artystów, posłuchajcie piosenki:



http://www.youtube.com/watch?v=dJ86DlemOWQ
Nick Cave o Mirabilis - Christina The Astonishing
z albumu "Henry's Dream" - 1992


Święta Krycha siedzi na drzewie, a ja smażę placki ziemniaczane. Miałam na nie apetyt od niedzieli, odkąd na spacerze wpadł mi w nozdrza zapach z nadmorskiej smażalni - trochę grzeszny zapach, bo kuszący do obżarstwa. Wiadomo, że placki uzależniają.
Smakosze owych placków dzielą się na tych, którzy jadają je na słodko, posypane cukrem, polane śmietaną, ozdobione konfiturą i na tych, którzy wolą je w wersji wytrawnej.
Jestem zwolenniczką tej drugiej opcji, bo nijak mi nie pasują ziemniaki na słodko.
Tym razem dla dopełnienia pyszności wymyśliłam specjalny chutney :

- trzy młode cebule
- garść suszonych żurawin
- ocet balsamiczny
- chili w proszku lub w postaci małej papryczki
- młode pędy majeranku z doniczki (lub z ogródka)
- łyżka masła (najlepiej sklarowanego)
- trochę wody
- sól
Cebule pokroiłam w półplasterki, dodałam sparzone żurawiny, lekko podsmażyłam, a potem dusiłam  skrapiając wodą, przez cały czas smażenia placków. oczywiście ocet i przyprawy - do smaku.
Placki z tym chutney'em  okazały się przepyszne.



Prosta kuchnia - czysty smak.

1 komentarz:

  1. Tata bardzo lubi placki. Z cukrem chyba bardziej, ale może po prostu nie poznał jeszcze chutney'a cebulowego? ;)

    OdpowiedzUsuń